Η θρησκεία ως κατανάλωση

Η θρησκεία ως κατανάλωση

[…] ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ «καταναλωτὴς» δὲν γεννήθηκε στὸν εἰκοστὸ αἰῶνα.

Πρῶτος καταναλωτὴς ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Ἀδάμ. Δὲν πλησίασε τὸν κόσμο ὡς ἱερέας, ἀλλὰ ὡς καταναλωτής: προτίμησε «νὰ φάει» ἀπὸ αὐτόν, νὰ τὸν χρησιμοποιήσει καὶ νὰ τὸν κυριέψει γιὰ τὸν ἑαυτό του, νὰ ὠφεληθεῖ ἀπὸ αὐτόν.

Προτίμησε νὰ μὴν προσφέρει, νὰ μὴ θυσιάσει, νὰ μὴν τὸν ἔχει γιὰ Θεὸ καὶ «ἐν τῷ Θεῷ».

Καὶ ὁ πιὸ τραγικὸς καρπὸς αὐτῆς τῆς προπατορικῆς ἁμαρτίας εἶναι ὅτι μετέβαλε ὁ ἄνθρωπος τὴν ἴδια τὴ θρησκεία σὲ «καταναλωτικὸ ἀγαθὸ» προορισμένο νὰ ἱκανοποιήσει τὶς «θρησκευτικὲς ἀνάγκες», νὰ βοηθήσει ὡς σωσίβιο καὶ θεραπεία, νὰ τὸν ἐφοδιάσει μὲ φτηνὴ αὐτοδικαίωση καὶ φτηνὲς ἐγωκεντρικὲς καὶ αὐτο-ἐξυπηρετικὲς «πνευματικότητες»·

καὶ ὁ πλέον αὐταπόδεικτος ἐφοδιαστὴς ὅλων αὐτῶν ἔγινε ὁ ἱερέας, ποὺ οἱ εἰδικὲς καὶ ἱερές του δυνάμεις ὑπάρχουν γιὰ νὰ ἐγγυῶνται τὴ χρησιμότητα τῆς θρησκείας σὲ μιὰ κοινωνία καὶ σ’ ἕναν πολιτισμό, ποὺ δὲν ἔχουν τὸ παραμικρὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴ θεϊκὴ κλήση τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὅλης τῆς κτίσης.

Δὲν χρειάζεται νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὴ οὔτε ἦταν οὔτε εἶναι ἡ πραγματικὴ χριστιανικὴ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπου, τῆς θρησκείας καὶ τῆς ἱερωσύνης. […]

π. Ἀλεξάνδρου Σμέμαν, Ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, μτφρ. Ἰωσὴφ Ροηλίδης, ἐκδ. Δόμος, Ἀθήνα 1984
Πηγή: adrahti.blogspot.gr

Απόδοση του Πάσχα

Απόδοση του Πάσχα

Η Ανάσταση συνεχίζεται! Την Τρίτη 23 Μαΐου, αγρυπνία για την εορτή της Απόδοσης του Πάσχα, 21.00-00.30.

Πέμπτη της Αναλήψεως.
" Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, "ειρήνη σε σας", αυτό το γλυκό και σημαντικό και συνηθισμένο προσφώνημα.

Επειδή δε η ειρήνη είναι διπλή, αυτή δηλαδή που έχουμε προς τον Θεό που είναι κατ' εξοχήν γέννημα της ευσέβειας, και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας που συνήθως γεννάται από τα ευαγγελικά λόγια, ο Κύριος τις έδωσε εδώ και τις δύο με ένα προσφώνημα.

Και όπως αυτός τους διέταξε να κάνουν, όταν για πρώτη φορά τους έστειλε σε αποστολή, λέγοντας "σε όποια οικία εισέλθετε, να λέγετε, ειρήνη σ' αυτόν τον οίκο" (λουκ. 10,5), έτσι πράττει και αυτός μόλις εισήλθε στην οικία, όπου ήσαν συναγμένοι, έδωσε αμέσως την ειρήνη"

Γρηγορίου του Παλαμά, Ομιλία Εις την Ανάληψιν, PG, 151, 280A.

Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

Την Κυριακή 21 Μαΐου, η Θεία Λειτουργία θα τελεστεί στο παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στα Αναφιώτικα, 08.00-10.30. Το Σάββατο 20 Μαΐου θα τελεστεί ο Εσπερινός, στις 19.00.

Ο ναός είναι κτισμένος στη βόρεια πλευρά του Αγίου Γεωργίου του Βράχου, στον οποίο και εφάπτεται (μεσοτοιχία).

Πρόσβαση: Συνεχίζουμε το δρομάκι μετά τον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά και στρίβουμε αριστερά ακριβώς απέναντι από το Μετόχι του Παναγίου Τάφου.

Το Σάββατο 27 Μαϊου το απόγευμα, πριν τον εσπερινό, θα ζυμώσουμε πρόσφορο με προζύμι στο Σπιτάκι του Ραγκαβά. Θα δείξουμε την προετοιμασία του προζυμιού, θα εξηγήσουμε τα σύμβολα της σφραγίδας και θα μιλήσουμε για την ιστορική εξέλιξη της προετοιμασίας του πρόσφορου.Δηλώσεις απαραίτητες στην Αγγελική Καριώτογλου από 23/05-26/05 (τηλ. 2108237083)

Αγρυπνία

Αγρυπνία

Την Παρασκευή 19 Μαΐου, θα τελεστεί αγρυπνία στην εκκλησία μας, 21.00-00.30, για την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νικολάου Μύρων.

Το ιστορικό της ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Νικολάου

Ο άγιος Νικόλαος απεδήμησε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 343. Μετά τον θάνατο του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς σύμφωνα με την παράδοση της χριστιανικής θρησκείας, τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν άγιο μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα της Λυκίας έως και τον ενδέκατο αιώνα, όπου το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι, όπου τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου.

Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.

Στα χνάρια της Αιθερίας

Στα χνάρια της Αιθερίας

Ο π. Αλέξανδρος Καριώτογλου μας παρουσιάζει το βιβλίο του π. Lawrence Farley «Στα χνάρια της Αιθερίας, Οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους».  Παρασκευή 12 Μαΐου, 17:00–18:00 Αίθουσα Νότος, Περίπτερο 13 ΔΕΒΘ

Η καρδιακή γεωγραφία...

Έναν σοβαρό επισκέπτη ιερών τόπων είναι εντελώς φυσικό να τον απασχολεί το ερώτημα: από αυτά που βλέπω ποιο είναι εκείνο που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και τι πέρασε στο χώρο της εικασίας, αν όχι του μύθου.

Ο συγγραφέας δεν ανήκει σ’ αυτούς που διαθέτουν μια «πεινασμένη ευλαβική καρδιά» και δέχονται ανεξέλεγκτα καθετί που διηγούνται πολλοί οδηγοί επισκεπτών για συγκεκριμένους τόπους, επικαλούμενοι διάφορες παραδόσεις. Έχει καθώς λέει λιγότερες βεβαιότητες και αρκετές πιθανότητες για τη γνησιότητα συγκεκριμένων τόπων.

Παρ΄ όλα αυτά ομολογεί ότι «ποικίλοι βαθμοί βεβαιότητας μπορούν να βοηθήσουν την πίστη και την ωριμότητά μας». Η γεωγραφία της κάθε περιοχής που επισκέπτεται του είναι αναγκαία για να οδηγηθεί, να περιηγηθεί, αλλ’ όμως δεν είναι στεγνή γεωγραφία , αλλά «καρδιακή γεωγραφία».

Κι αυτό , επειδή βλέπει και προσεύχεται, προσεύχεται και βλέπει. Ξαναζωντανεύει πρόσωπα και καταστάσεις σε κάθε ιερό χώρο όχι απλά για το ξαναζωντάνεμα, αλλά για να βάλει το νου του να προσεγγίσει το μυστήριο της θείας Ενσαρκώσεως .

π Αλέξανδρος Καριώτογλου

Εισαγωγή - Επίμετρο: π. Αλέξανδρος Καριώτογλου
Μετάφραση: Χριστόφορος Ζώνας

Καρδία ελεήμων

Καρδία ελεήμων

"Τι έστι καρδία ελεήμων"; ερωτά ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος.

"Είναι η καρδιά που φλέγεται από αγάπη για ολόκληρη τη δημιουργία - για τους ανθρώπους, τα πουλιά, τα θηρία, τους δαίμονες, για κάθε πλάσμα. Και εκ της μνήμης αυτών και της θεωρίας αυτών ρέουσιν οι οφθαλμοί αυτού δάκρυα.

Μια υπερβολική συμπάθεια κάνει την καρδιά του να συστέλλεται και να αδυνατίζει, και ου δύναται βαστάξαι ή ακούσαι βλάβην τινά ή λύπην μικράν εν τη κτίσει γινομένην.

Και δια τούτο και υπέρ των αλόγων, και των ορνέων και των ζώων και των δαιμόνων, και υπέρ της φύσεως των ερπετών, και υπέρ παντός κτίσματος, και υπέρ των εχθρών της αληθείας, εν πάση ώρα ευχήν μετά δακρύων προσφέρει".

Αναφέρεται από τον π. Κάλλιστο Ware, Η εντός ημών Βασιλεία, Ακρίτας, Αθήνα 1997, σ. 133